طرز تهیه سیاه چادرها

همانطور که میدانید سیاه چادرها از موی بز بافته میشوند.مردم ایل هنگام چیدن موهای بز آنچه را که مورد لزوم است برمیدارند و پس از تمیز کردن و دسته بندی نمودن با پره های مخصوص میریسند و نخهای ریسته شده را دولا کرده میتابند تا محکمتر گردد(برای تابیدن نخها از وسیله ای به نام ‍‍"ای" استفاده میکنند).نخهای تابیده شده به عنوان تار و پود سیاه چادر میباشد.

در فصول مساعد سال که بار سنگین زایمان دامها و کوچ ایل کمتر شده و زنان در طول روز چند ساعت فرصت دارند در قسمت پشت چادر کارگاه ساده ای که شامل چند تا چوپ و تعدادی میخ چوبی است تدارک ببینند و کار خود را شروع نمایند.

دراین کارگاه ساده تارهایی به طول چندین متر معمولا به اندازه طول چادر و عرض 50 تا 60 سانتیمتر آماده کرده و با استفاده از نخهای تابیده شده پودها را به سرعت میبافند.این باریکه ها که از 10 تا 15 متر طول دارد در مدت 3 الی 4 روز بافته میشوند.وقتی که این باریکه ها آماده شد آنها را به هم دوخته و اسکلت اصلی چادر را تشکیل میدهند.

دور این اسکلت(سطح قاعده) گوشه های محکمی برای بستن طناب از جنس مو میبافند.اطراف این اسکلت را با لتفی که به همین نحو بافته اند میپوشانند. لتف را برای اینکه به آسانی از چادر جدا شود با چوبهای باریک و به شکل سوزن در آماده به طول 15 سانتیمتر و به نام "شیش" یا خلال به هم متصل میکنند.چادر های سیاه را با طنابهای محکم و پر استقامت که از پشم یا مو تهیه کردندبر پا میدارند.یکطرف طناب به گوشه های اسکلت چادر و طرف دیگر آن به میخهای چوبی 50 سانتیمتری که بر زمین کوبیدند وصل میشوند.این میخها را با پتک های چوبین بزرگی که اقلب خانه ها دارند که به آن " تخماق" میگویند به زمین فرو میبرند و برای زیبایی چادر و جدا نشدن پایه ها هنگام وزیدن باد با طنابهای باریک به نام " رشمه " که مزین به گمپلهای رنگین است به هم میبندند.



ادامه مطلب
نویسنده: وحید رستمی

تعدادی از قالیچه های قشقائی در موزه های ایران و جهان

1- قالیچه بافت کشکولی در موزه متروپولتین نیویورک  مربوط به قرن دوازدهم.

2- قالیچه بافت کشکولی در موزه  ارت انستیتو و شیکاگو مربوط به قرن دوازدهم.

3- قالیچه بافت کشکولی در موزه سانفرانسیسکو مربوط به قرن سیزدهم.

4-  قالیچه بافت کشکولی در موزه ویکتوریا لندن مربوط به قرن سیزدهم.

5- قالیچه بافت دوقزلو در موزه ویکتوریا و آلبرت لندن از قرن چهاردهم.

6- قالیچه بافت شکرلو در موزه فرش ایران از قرن سیزدهم.

7- قالیچه بافت عرب چوپانلو در موزه فرش ایران از قرن سیزدهم.

8- قالیچه رحیم لو از موزه فرش ایران مربوط به قرن چهاردهم.

9- قالیچه ایگد ر در موزه فرش ایران مربوط به قرن نوزدهم.

10- قالیچه آردکپان در موزه فرش ایران مربوط به قرن چهاردهم.

11- قالیچه خنگشت در موزه فرش ایران مربوط به قرن سیزدهم.

12- قالیچه صفی خان در موزه فرش ایران مربوط به قرن دوازدهم.



ادامه مطلب
نویسنده: وحید رستمی

چیق بافی

چیق دو نوع مصرف دارد یکی نو ساده و یک رنگ است مخصوص حفاظت بره های کوچک در فصول سرد سال که در قسمت گوشه یا پشت چادر برپا داشته و کف آن را با خس خاشاک میپوشانند تا بره ها و  بزغاله ها بیمار نشوند.

نوع دوم آلاچیق است که دورتادور چادرسیاه میکشند و مانع ورود سرما و گرد و خاک بداخل چادر است.این نوع چیث ازنی و ترکه های باریک تهیه میشود و ساختن آن کار عده معدودی است که در این مهارت دارند.برای تهیه آلاچیق باندازه کافی ی و چوبهای باریک قهوه ای رنگ که معمولا از درخت گز میباشد بطول 5/1 متر تهیه کرده در مقابل آفتاب خشک کرده بهم می بندند تا کج نشوند سپس مقداری نخ موئین تهیه دیده و بصورت یک در میان یا 3 در 3 و یا 3 در 5 از چوب و نی ردیف کرده با نخ  میبافند و پس از اتمام کار اطراف آن را حاشیه ای از بافته های موئین می دوزند تا در هنگام تحرک و جابجایی از بین نرود و خراب نشود



ادامه مطلب
نویسنده: وحید رستمی

نمکدان یا توبره نمک

کیسه ای پشمی و چرخ باف است که قسمت دهان باریک و حدود 20 سانتیمتر و بقیه قسمتها تا 50 سانتیمتر بوده و در آن نمک میریزند و در گوشه چادر می آویزد تا پاک و تمیز بماند و ضمنا رطوبت نگیرد.



ادامه مطلب
نویسنده: وحید رستمی

تیردان

کیسه بلند پشمی 25 در 60 یا 30 در 80 است که با طرح چرخ بافته شده وسائل نان پزی مثل تیرو نان برگردان و سیخ کباب و جاروی ننان آب زن و انبر و وسائل ریسندگی مثل پره و وسائل بند تابی مثل دوک را در آن گذاشته به کنار بار شتر یا الاغ هنگام کوچ می آویزند تا در میان وسائل دیگر صدمه نبینند.



ادامه مطلب
نویسنده: وحید رستمی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic